Peine del Viento
Stacja kolejki jest tuż nad rzeźbami Chillidy, więc oba punkty łączą się bez dodatkowego dojazdu. Zejdź najpierw do Peine, zwłaszcza przy wysokiej fali, a potem wjedź na punkt widokowy po panoramę.

Igueldo daje pocztówkę, Urgull daje miasto, a Ulía daje wybrzeże. Do tego bezpłatny punkt widokowy na ostatnim piętrze starej fabryki tytoniu, o którym prawie żaden turysta nie wie.
🎧 Na trasie Ondarreta, Miramar, Peine del Viento i Monte IgueldoSan Sebastián jest wciśnięte między trzy góry i zatokę, a ta tak zamknięta geografia ma jedną zaletę: niemal każdy wysoki punkt daje pełny widok. Każda z trzech gór oferuje coś innego, a do tego są dwa miejskie punkty widokowe, które nie wymagają żadnego podchodzenia i na które większość turystów nawet nie zagląda.
Kolejka linowo-terenowa z 1912 roku, na zachodzie.
Monte Igueldo zamyka zatokę od zachodu i to z niego robi się klasyczne zdjęcie miasta: cały półksiężyc La Concha, wyspa Santa Clara dokładnie pośrodku, Monte Urgull zamykające zatokę z drugiej strony i otwarte morze w tle. Żadna inna perspektywa jej nie zastąpi.
Wjeżdża się kolejką linowo-terenową, która działa od 1912 roku, z placu położonego tuż nad Peine del Viento. Przejazd jest krótki, a wagoniki są stare, z klimatem innej epoki, który jest częścią uroku.
Na górze jest wesołe miasteczko działające od tego samego roku, z drewnianym rollercoasterem, domem strachu i łódkami, wszystko w bardzo szczególnej, staroświeckiej estetyce. Albo się podoba, albo nie, ale jest jedyne w swoim rodzaju w Hiszpanii i nie przypomina nowoczesnego parku rozrywki.
Za wstęp na punkt widokowy płaci się osobno, niezależnie od kolejki i atrakcji. To najdroższy punkt z tej listy, ale też jedyny, który daje ten konkretny obraz, więc decyzja jest prosta, zależnie od tego, czego szukasz.
Stacja kolejki jest tuż nad rzeźbami Chillidy, więc oba punkty łączą się bez dodatkowego dojazdu. Zejdź najpierw do Peine, zwłaszcza przy wysokiej fali, a potem wjedź na punkt widokowy po panoramę.
Miejski punkt widokowy, z którego prawie nikt nie korzysta. Jego ogrody są bezpłatne i leżą na wzniesieniu, gdzie zatoka się zwęża: z jednej strony widać z góry La Concha, z drugiej Ondarretę, z wyspą naprzeciwko. Najlepszy widok bez wchodzenia na żadną górę i bez płacenia.
Pobierz aplikację i odkrywaj San Sebastián offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Ondarreta, Miramar, Peine del Viento i Monte Igueldo z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Monte Urgull zamyka zatokę od wschodu, tuż nad Starą Częścią, i jego widok jest inny: nie daje pocztówki z całą zatoką, tylko miasto oglądane od środka, z siatką uliczek starego miasta w dole, portem, ujściem rzeki i Kursaalem po drugiej stronie.
Wstęp jest bezpłatny, a wchodzi się pieszo w około dwadzieścia minut łagodnym, zacienionym podejściem zza Muzeum San Telmo. Ścieżka prowadzi przez dawne umocnienia góry – baterie, wartownie, prochownie – bo przez osiemset lat była tu twierdza wojskowa, zanim powstał park.
Na szczycie posąg Najświętszego Serca wznosi się nad murami zamku La Mota, którego rdzeń pochodzi z XII wieku, a w środku działa Casa de la Historia, bezpłatne centrum dla zwiedzających poświęcone wojskowej przeszłości miasta.
Paseo Nuevo, promenada, która okrąża górę na poziomie morza, to drugi sposób, żeby z niej skorzystać: nie daje wysokości, ale daje front otwartego morza, a przy wysokiej fali fale przelewają się przez murek i ochlapują promenadę, co samo w sobie jest widowiskiem.
Trzecia góra, Ulía, zamyka miasto od wschodu, za dzielnicą Gros, i jest najrzadziej odwiedzana z trzech. Podejście zaczyna się na końcu plaży Zurriola, przy Gołębicy Pokoju, a widać z niej nie zatokę, tylko otwarte wybrzeże: klify, morze i szlaki, które prowadzą aż do Pasai.
To wybór dla tych, którzy naprawdę chcą pochodzić. Szlak wzdłuż wybrzeża do Pasai to około dwóch godzin po nierównym terenie, z widokiem na Morze Kantabryjskie przez całą drogę, i jeden z najpiękniejszych odcinków Camino del Norte, nadmorskiej drogi do Santiago, na jej przebiegu przez Gipuzkoę.
Są jeszcze dwa punkty widokowe, które nie wymagają żadnego podchodzenia. Pierwszy to ogrody pałacu Miramar, bezpłatne i położone na wzniesieniu, gdzie zatoka się zwęża: prawdopodobnie najlepszy stosunek wysiłku do widoku w całym mieście.
Drugi, najmniej znany, to taras na ostatnim piętrze Tabakalery, w dzielnicy Egia. Wstęp jest wolny, nie ma drogowskazów z ulicy, a rozciąga się z niego panorama doliny Urumei, ensanche i gór, której prawie żaden turysta nie ogląda.
Widok na miasto od środka: siatka uliczek starego miasta, port, rzeka i Kursaal. Bezpłatne, dwudziestominutowe podejście zza Muzeum San Telmo, przez dawne umocnienia artyleryjskie góry.
Taras na ostatnim piętrze ma wolny wstęp i widok na dolinę Urumei, ensanche i góry. Nie ma do niego drogowskazów z ulicy, więc trzeba wiedzieć, że istnieje. Duża część budynku też jest dostępna bezpłatnie.
Miejsce, gdzie kończy się piasek, a zaczynają klify, i skąd rusza podejście na Monte Ulía i szlak wzdłuż wybrzeża do Pasai. Przy wzburzonym morzu fale rozbijają się o skały tuż pod rzeźbą Basterretxei.
To zależy, czego szukasz. Igueldo daje klasyczną pocztówkę z całą zatoką i wyspą pośrodku, ale jest płatny. Urgull daje miasto oglądane od środka i jest bezpłatny. Ogrody Miramar dają najlepszy stosunek wysiłku do widoku, bez wchodzenia na żadną górę i bez płacenia.
Kolejka linowo-terenowa ma własną taryfę, a za wstęp na punkt widokowy płaci się osobno, tak samo jak za atrakcje w parku. To najdroższy ze wszystkich punktów widokowych miasta, ale też jedyny, z którego widać klasyczny obraz całej zatoki z wyspą Santa Clara pośrodku.
Tak, wstęp jest wolny i bezpłatny, w godzinach otwarcia parku. Wchodzi się pieszo w około dwadzieścia minut łagodnym, zacienionym podejściem zza Muzeum San Telmo albo od strony portu. W zamku działa też Casa de la Historia, centrum dla zwiedzających, również bezpłatne.
To punkt widokowy z wolnym wstępem na ostatnim piętrze dawnej fabryki tytoniu, dziś centrum kultury, w dzielnicy Egia. Rozciąga się z niego panorama doliny Urumei, ensanche i gór otaczających miasto. Nie ma do niego drogowskazów z ulicy, więc prawie żaden turysta tam nie wchodzi.
Jeśli w planie jest wędrówka, tak. To najrzadziej odwiedzana z trzech gór i nie daje widoku na zatokę, tylko na otwarte wybrzeże, z klifami i szlakami. Trasa wzdłuż wybrzeża do Pasai to około dwóch godzin po nierównym terenie i jeden z najpiękniejszych odcinków Camino del Norte na jej przebiegu przez Gipuzkoę.
Zachód słońca sprawdza się szczególnie dobrze z Igueldo i z ogrodów Miramar, bo słońce chyli się ku zachodowi, a zatoka jest oświetlona od frontu. Urgull działa o każdej porze, a przy wzburzonym morzu Paseo Nuevo, które okrąża górę na poziomie wody, samo w sobie jest widowiskiem.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj San Sebastián offline, kiedy chcesz.
