Bir yanında gölge veren iri çınarlar, öbür yanında görkemli cepheler olan geniş bir gezinti yolu. Sıradan bir sokak değil: şehrin büyük meydanını tren istasyonuna bağlayan, bilerek tasarlanmış bir gezinti yoludur.
Manastırlardan moda semte
Adı, burada bir zamanlar bulunan recoleto keşişlerinin eski bir manastırından gelir; çünkü bugün bu kadar zarif olan bütün bu bölge, yüzyıllar boyunca şehrin dışındaki manastırlar ve bostanlarla doluydu.
Recoleto'lar, dünyanın gürültüsünden uzakta, içe kapanma ve sessizlik içinde, daha sıkı ve inzivaya çekilmiş bir hayat sürmek isteyen reforme bir koldan keşişlerdi. Kelime de buradan gelir; manastırlarını surların dışında yükseltmeleri de bu yüzdendir.
XIX. yüzyılın sonunda Valladolid demiryolunun gelişiyle büyüyünce, burası modanın büyük caddesi, burjuvazinin oturmak ve görünmek istediği yer oldu.
Bu yüzden bir yanda Campo Grande'nin uçsuz bucaksız yeşili açılırken, öbür yanda cumbaları, demir balkonları ve işlenmiş taşlarıyla şehrin en gösterişli binaları sıralanır.
Yeni paranın mimarisi
En büyük örnek, tek başına koca bir yapı adasını kaplayan Casa Mantilla'dır: sütunlar, çelenkler, alınlıklar ve karyatitler; Paris'e benzemek isteyen burjuva mimarisinin bütün dağarcığı.
Bu olgu XIX. yüzyılın sonunda bütün İspanya'da tekrarlandı: demiryolu sanayi ve ticaret getiriyordu, burjuvazi zenginleşiyor ve prestijli konut istiyordu, şehirler de onu ağırlamak için genişleme mahalleleri ve gezinti yolları çiziyordu.
Burada tasarım özellikle talihlidir, çünkü gezinti yolunun karşısında park vardır: binalar yeşile bakar ve yeşil trafiğin sesini yumuşatır. İyi çözülmüş bir XIX. yüzyıl şehirciliğidir.
Yavaşça yürüyüp yukarı bakmak için bir sokaktı ve hâlâ öyledir. Yürürken cephelere dikkat et: her biri yanındakini geçmeye çalışır.
Kaçırılmayacaklar
Adı bir manastırdan gelir
İçe kapanma ve sessizlik içinde yaşamak isteyen reforme bir koldan recoleto keşişleri.
Burası surların dışıydı
XIX. yüzyılın sonunda demiryolu gelene dek şehrin dışındaki manastırlar ve bostanlar.
Burjuvazinin sokağı
Cumbalar, demir balkonlar ve işlenmiş taş: yeni para burada oturmak istiyordu.
Karşısında park
Binalar yeşile bakar ve yeşil trafiğin sesini yumuşatır. İyi çözülmüş XIX. yüzyıl şehirciliği.
Valladolid ziyaretine nasıl uyar
Plaza de Zorrilla'yı istasyon bölgesine bağlar ve Campo Grande'yi bir yanından boydan boya izler.
Durmadan yürümek on beş dakikadır. Cephelere bakarak ve parkta bir mola vererek, bir saati rahat bulur.
Academia de Caballería ve parkın kendisiyle birlikte XIX. yüzyıl Valladolid'inin eksenidir. Tarihi merkez öbür yöndedir.
Sık sorulan sorular
Şu “recoletos” ne demek?
İyi soru, çünkü ad bir yaşam biçimini saklıyor. Recoletos, daha katı ve inzivaya çekilmiş biçimde, dünyanın gürültüsünden uzakta, içe kapanma ve sessizlik içinde yaşamak isteyen ıslah edilmiş bir kolun keşişleriydi. Kelime buradan gelir. Bu yüzden manastırlarını şehrin dışına, bu sokağa adını veren manastır gibi kurarlardı. Bak, Madrid'de de kendi Paseo de Recoletos'ları var, hem de tam aynı nedenle: orada da aynı türden bir manastır vardı.
