İspanya'nın en güzel ana meydanı olarak bilinir ve etkisi tek bir öğeden değil, tekrardan gelir: dört kenarı boydan boya dolaşan seksen sekiz özdeş kemer, aynı ritimde üç kat balkon ve hepsi aynı altın rengi taştan. 1729 ile 1755 arasında inşa edildi ve bir gezinti alanı değildi: bir arenaydı.
Kapalı bir meydan ve nedeni
Projenin altında, Churrigueresk üsluba adını veren ailenin üyesi Alberto de Churriguera'nın imzası vardır ve çıkış noktasındaki kararı kapalılıktı: dışa bakan hiçbir cephesi olmayan, yalnızca köşelerdeki kemerlerden ve birkaç yan geçitten girilen, tamamen kapalı bir meydan.
Bu biçim bir işleve karşılık gelir. Meydan boğa güreşleri düzenlemek için tasarlandı ve bu yüzden kapalıdır: ortası çevrilir, girişler kapatılır ve balkonlar seyirci yeri olarak kiralanırdı. Bütün şehir içeri sığardı ve dışarıdan kimse hiçbir şey göremezdi.
Öyle görünse de kusursuz bir kare değildir. Dört kenarın uzunlukları farklıdır ve açılarının hiçbiri dik değildir; bu, onu içine yerleştirmek gereken önceden var olan kent dokusuyla açıklanır. Göz bunu fark etmez, çünkü cephelerin tekdüzeliği onu tamamen gizler.
Madalyonlar ve Pabellón Real
Kemerlerin üzerinde, kemer köşeliklerinde, kabartma büstlü bir dizi yuvarlak madalyon vardır. İspanya krallarını, fatihleri, askerleri ve önde gelen kişileri temsil ederler ve hepsi aynı anda yerleştirilmedi: dizi yüzyıllar boyunca tamamlandı ve bazı madalyonlar hâlâ boştur.
Bu boşluklar kasıtlıdır ve açık bir liste işlevi görür. Farklı dönemlerde siyasi nedenlerle kaldırmalar ve değiştirmeler de oldu; bu da diziyi İspanya'nın üç yüzyılda nasıl değiştiğinin oldukça sadık bir termometresine dönüştürür.
Kuzey kenarını çan duvarı ve heykelleriyle Belediye Binası kaplar; doğu kenarında ise inşaatı finanse eden V. Felipe'nin madalyonuyla Pabellón Real, yani Kraliyet Köşkü vardır. Meydanın ayrıca kendi adı olan bir köşesi, Corrillo vardır ve revakların altında şehrin tarihi kahveleri bulunur.
Kaçırılmayacaklar
Bir boğa arenasıydı
Boğa güreşleri düzenlemek için bilerek kapatıldı: ortası çevrilir ve balkonlar seyirci yeri olarak kiralanırdı.
Kare değildir
Dört kenarın ölçüleri farklıdır ve hiçbir açı dik değildir. Cephelerin tekdüzeliği bunu tamamen gizler.
Boşlukları olan madalyonlar
Büst dizisi yüzyıllar boyunca tamamlandı ve bazıları hâlâ boştur. Siyasi nedenlerle kaldırılanlar da oldu.
Bir Churriguera'nın imzası
Üsluba adını veren ailenin üyesi Alberto de Churriguera. 1729 ile 1755 arasında inşa edildi.
Salamanca ziyaretine nasıl uyar
Salamanca'nın tam merkezidir ve gün içinde farkında olmadan birkaç kez geçilen noktadır. Buradan beş dakikada Casa de las Conchas'a, Clerecía'ya, Patio de Escuelas'a ve iki katedrale varılır.
Güney tarafında bir yan geçit, Romanesk olan ve meydandan önce gelen San Martín de Tours Kilisesi'nin yanına çıkar: meydan onun etrafına inşa edildi ve kilise binaların arasına gömülü kaldı.
Revaklar yağmurda sığınak, yazın gölge sunar ve meydan bütün şehrin varsayılan buluşma yeridir. Doğru an akşam karanlığıdır; ışıklar yanar ve altın rengi taş neredeyse turuncuya döner.
Sık sorulan sorular
Meydan kusursuz bir kare mi?
Hayır, ortadan öyle görünse de. Dikkatle bakarsan dört kenarın hiçbiri aynı uzunlukta değildir: biraz düzensiz, biraz yamuk bir dörtgendir. Bu bir dikkatsizlik değildi, meydanı çevrede zaten var olan sokakların arasına sığdırmanın tek yoluydu. Mimarlar bu hileyi, gözü yanıltan ve her şeyin simetrik olduğuna inandıran kemerlerin tekrarıyla gizlediler. Bu küçük sırra bayılıyorum.
“Churrigueresk” bu soyadından mı geliyor?
Evet, tam bu aileden. Birkaç mimar kardeştiler ve en büyükleri José Benito de Churriguera, churrigueresk dediğimiz o kadar ağır ve süslemeyle dolu üsluba adını veren kişi oldu. İlginç olan şu ki meydanımızı çizen Alberto üçünün en küçüğüydü ve çok daha sade ve dengeli bir zevki vardı. Yani soyadını taşısa da bu meydanın churrigueresk hiçbir yanı yok. Aile işleri.
