Nad brzegiem wąwozu, który przecina na pół stare miasto, wznosi się budynek z betonu i światła: TEA, Tenerife Espacio de las Artes. Otworzyli go w 2008 roku Herzog i de Meuron razem z architektem z Teneryfy Virgiliem Gutiérrezem, a mieści najlepszą na świecie kolekcję prac Óscara Domíngueza.
Budynek, który nie odwraca się plecami do wąwozu
Wąwozy to geologiczny znak rozpoznawczy Wysp Kanaryjskich: głębokie koryta wyżłobione przez wodę w skale wulkanicznej, które w miastach zwykle stają się zapleczem wszystkiego, miejscem, na które nikt nie patrzy.
TEA robi odwrotnie: włącza wąwóz Santos w swoją trasę, z rampami i naturalnym światłem, i zamienia go w część zwiedzania, a nie w granicę. To projektowa decyzja, która tłumaczy cały budynek.
Herzog i de Meuron podpisali też jezioro ze słoną wodą na Plaza de España. Dwa dzieła szwajcarskiej pracowni od Tate Modern w mieście tej wielkości to anomalia, która wiele mówi o architektonicznych ambicjach Santa Cruz na początku nowego tysiąclecia.
W środku, oprócz sal wystawowych, mieszczą się duże centrum fotografii i biblioteka otwarta do późnej nocy, zwykle pełna studentów. To nie jest muzeum zamknięte w sobie: to obiekt, z którego miasto korzysta na co dzień.
Óscar Domínguez, surrealista z Teneryfy
Główna kolekcja to prace Óscara Domíngueza, malarza urodzonego na Teneryfie, który bardzo młodo wyjechał do Paryża i stał się jednym z surrealistów podziwianych przez André Bretona, obracając się w towarzystwie Picassa w międzywojennym Paryżu.
Wynalazł dekalkomanię, technikę równie prostą, co poetycką: farbę rozprowadza się na jednej powierzchni, przyciska do drugiej i rozdziela, pozwalając, by przypadek stworzył formy, które malarz potem interpretuje. To surrealistyczny automatyzm przeniesiony na materię.
Jego życie miało trudny koniec. Dotknięty chorobą, która stopniowo deformowała mu ciało, odebrał sobie życie w Paryżu w ostatnią noc 1957 roku. Najlepsza kolekcja jego dzieł jest tutaj, na wyspie, z której wyjechał.
Oglądanie Domíngueza na Teneryfie ma też wartość kontekstu: surrealizm miał z wyspami prawdziwy związek, a w 1935 roku w Santa Cruz odbyła się słynna międzynarodowa wystawa, na którą przyjechał sam Breton.
Nie do przegapienia
Znowu Herzog i de Meuron
Otwarte w 2008 roku, z Virgiliem Gutiérrezem. Ci sami architekci co jezioro na Plaza de España.
Włącza wąwóz
Zamiast odwracać się do niego plecami, wprowadza go w trasę zwiedzania rampami i naturalnym światłem.
Najlepsza kolekcja Óscara Domíngueza
Surrealista z Teneryfy, który odniósł sukces w międzywojennym Paryżu obok Bretona i Picassa.
Wynalazł dekalkomanię
Farba przyciśnięta między dwiema powierzchniami: przypadek tworzy formę, a malarz ją interpretuje.
Jak wpasować go w zwiedzanie Santa Cruz de Tenerife
Stoi przy wąwozie, o krok od kościoła La Concepción i Muzeum Przyrody i Archeologii. Te trzy miejsca tworzą najlepszy zestaw wnętrz starego miasta.
Zwiedzanie trwa od godziny do półtorej godziny, zależnie od wystaw czasowych. Sprawdź godziny otwarcia i to, czy jest dzień z ulgowym albo bezpłatnym wstępem.
Stąd wrócisz do centrum w dziesięć minut pieszo, w stronę Plaza de España, albo pójdziesz dalej do Teatro Guimerá. W pół dnia obejdziesz całe historyczne centrum.
Najczęstsze pytania
Kim był Óscar Domínguez, gwiazda malarstwa tego muzeum?
Teneryfczykiem, który bardzo młodo wyjechał do Paryża i stał się jednym z surrealistów podziwianych przez Bretona. Błyszczał wśród wielkich, ale jego życie skończyło się smutno: dotknięty chorobą, która deformowała mu ciało, odebrał sobie życie w Paryżu w ostatnią noc 1957 roku. Jego najlepsza kolekcja wróciła do domu i dziś żyje tutaj.
